Croix-de-Feu była uważana przez francuskie władze za najbardziej niebezpieczną spośród paramilitarnych i antyparlamentarnych lig, a także upatrywano w niej naśladowczyni włoskich faszystów i niemieckich nazistów. W rezultacie rząd Frontu Ludowego rozwiązał ją 18 czerwca 1936 r.
Pułkownik F. de la Rocque jeszcze w tym samym roku założył Francuską Partię Społeczną (Parti Social Français) jako sukcesorkę Croix-de-Feu.
W okresie istnienia Francji Vichy w latach 1940–1944 wielu b. członków Croix-de-Feu poparło kolaboracyjną politykę marszałka Philippe’a Petaina.
Program Głównymi celami ugrupowania, zawartymi w programie ogłoszonym w 1935 r., były: walka z obcymi wpływami gospodarczymi oraz dążenie do samowystarczalności gospodarczej państwa, wprowadzenie systemu korporacyjnego i reorganizacja związków zawodowych, wzmocnienie władzy wykonawczej (reformy polityczne), dozbrojenie państwa w celu obrony przed "niemieckim niebezpieczeństwem", przeciwstawianie się komunizmowi. Przywódca Croix-de-Feu głosił alians kapitału i pracy.