oczekiwanych plonów z określonego gruntu lub partus ancillae dziecka niewolnicy która jest w ciąży)Rozdzielania członków jednej rodziny niewolniczej poprzez ich zbywanie różnym właścicielom zabronił Konstantyn Wielki w 325 roku (Kodeks Teodozjański 2,25, Kodeks Justyniana 3,38,11). pod warunkiem jej powstaniaDigesta 18,1,8, pr. Nec emptio nec venditio sine re quae veneat potest intellegi. Et tamen fructus et partus futuri recte ementur, ut, cum editus esset partus, iam tunc, cum contractum esset negotium, venditio facta intellegatur... („Ani kupna ani sprzedaży nie można wyobrazić sobie bez rzeczy która ma być sprzedana. Kupuje się jednak również przyszły pożytek lub płód, aby gdy płód zostanie wydany na świat, sprzedaż uznać za dokonaną już w momencie dokonania czynności prawnej”, tłum. W. Rozwadowski). lub też sama nadzieja powstania rzeczy (emptio spei może, lecz nie musi powstać np. połów ryb, zwierzyna z polowania). Ten ostatni przypadek był sprzedażą losową, kontraktem aleatoryjnym (od alea kostka do gry) bezwarunkowym, kupujący musiał uiścić cenę nawet przy braku kupowanego przedmiotuTamże 18,1,8,1 Aliquando tamen et sine re venditio intellegitur, veluti cum quasi alea emitur. Quod fit, cum captum piscium vel avium (...) emitur: emptio enim contrahitur etiam si nihil inciderit, quia spei emptio est...