Ogółem pięć zdobycznych E13A1 było używanych od 1946 do 1948 przez francuskie lotnictwo morskie (Aeronavale) w eskadrze 8S w Indochinach.
Opis Konstrukcja thumb|Zdobyczny E13A1 ze złożonymi skrzydłami Aichi E13A1 był trzymiejscowym jednosilnikowym dolnopłatem o konstrukcji metalowej, półskorupowej, z zakrytą kabiną i dwoma stałymi pływakami. Kadłub o owalnym przekroju, zwężającym się ku tyłowi. Konstrukcję siłową stanowiło 26 wręg, 20 podłużnic i pracujące pokrycie duraluminiowe. Z przodu do pierwszej wręgi mocowane było łoże silnika z rur stalowych, a na końcu kadłuba był stożek drewniany. W dolnej części wręg 7 i 13 były zaczepy do katapulty. W kadłubowej części centropłata była komora bombowa, zamykana dwoma pokrywami.
Załoga składała się z pilota, nawigatora-obserwatora i strzelca-radiotelegrafisty, zajmujących miejsca jeden za drugim w kabinie przykrytej długą wspólną przeszkloną osłoną. Osłona kabiny składała się z trzech nieruchomych części, w tym wiatrochronu pilota, i czterech odsuwanych. Ostatnia sekcja za strzelcem była odchylana do przodu i odsuwana wraz z osłoną nad nim. Kabina nie miała osłon pancernych.