Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2006/2007, kiedy zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był drugi za Raichem. Ponadto w sezonie 2000/2001 był trzeci w klasyfikacji slalomu.
W 2001 roku wystąpił na mistrzostwach świata w St. Anton, zdobywając złoto w slalomie i srebro w kombinacji, w której lepszy był tylko Norweg Kjetil André Aamodt. Z mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2003 roku oraz rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Bormio wrócił bez medalu, ani razu nie zajmując miejsca w czołowej dziesiątce. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku zajął 34. miejsce w slalomie, a rywalizacji w kombinacji nie ukończył. Kolejny medal zdobył na mistrzostwach świata w Åre w 2007 roku, zwyciężając w slalomie i kombinacji drużynowej. W slalomie wyprzedził bezpośrednio Włocha Manfreda Mölgga i Jean-Baptiste'a Grange'a z Francji. W tej samej konkurencji nie dotarł do mety podczas mistrzostw świata w Val d’Isère w 2009 roku, a na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen dwa lata później był czwarty, przegrywając walkę o podium z Mölggiem. Z powodu słabych wyników uzyskiwanych w sezonie 2009/2010 nie pojechał na igrzyska olimpijskie w Vancouver w lutym 2010 roku. Wystąpił za to na rozgrywanych w 2014 roku igrzyskach w Soczi, gdzie zwyciężył w slalomie.