W okresie pierwotnego stanu, szerokość drogi pozwalała zmieścić się tylko jednemu pojazdowi. Jej najniebezpieczniejszymi odcinkami były te, które biegły wzdłuż urwistych klifów. Wzdłuż drogi znajdowało się tylko kilka miejsc, w których można było zjechać na bok i przepuścić podróżujące w przeciwnym kierunku pojazdy. 2 października 1936 roku droga została wręczona Gubernatorstwie Stanu, natomiast na ceremonii, odbywającej się w punkcie poboru opłat w pobliżu Cathedral Rock, premierowi Wiktorii przedstawiony został specjalny akt. W tym samym czasie usunięte zostały barierki, przy których pobierane były opłaty.

W 1962 roku droga została uznana przez Tourist Development Authority (pol. Instytucja Rozwoju Regionalnego) za jedną z najlepszych na świecie dróg turystycznych. W tym czasie, w celu usprawnienia ruchu ulicznego, poszerzony został odcinek drogi między Lorne Hotel i Pacific Hotel w Lorne, jednak pomimo modernizacji drogi, jej pokonanie wciąż było uważane za wymagające. W jednym z numerów gazety The Sydney Morning Herald z 1966 roku znajduje się wzmianka o treningach, jakie były przeprowadzane na drodze przez stanową policję.