Inwazja brytyjska w 1941 roku Dominium rozpadło się wraz z końcem Kampanii Wschodnioafrykańskiej podczas II wojny światowej. Potencjalnie, na początku konfliktu Włoska Afryka Wschodnia stanowiła poważne zagrożenie wobec brytyjskich kolonii w Afryce. Podbój Sudanu i utworzenie połączenia do Cyrenajki otoczyłoby ważny dla Brytyjczyków obszar Egiptu i Kanału Sueskiego. Jednakże w 1940 roku dominium było odizolowane od Włoch przez odcięcie dróg morskich. Dostawy mogłyby przybywać jedynie z powietrza, ale w bardzo niewielkich ilościach.
Na początku Kampanii Wschodnioafrykańskiej włoskie oddziały w regionie liczyły 91 tysięcy żołnierzy oraz około 200 tysięcy żołnierzy miejscowych. Mimo dużej liczebności rdzenne oddziały były niewyszkolone i słabo wyposażone. Dodatkowo, włoskie garnizony były rozproszone z powodu braku infrastruktury, co doprowadziło do ich unieruchomienia, które pozwoliło Brytyjczykom zniszczyć je etapami.