Działalność socjalistyczna Po przerwaniu studiów Hess zajął się pisarstwem i założył jedną z pierwszych socjalistycznych gazet codziennych w Kolonii. W 1837 roku wydał swoją pierwszą książkę zatytułowaną „Święta Historia Ludzkości. Od ucznia Spinozy” (niem. Die heilige Geschichte der Menschheit. Von einem Jünger Spinoza’s). Przedstawił w niej oryginalną interpretację filozofii Spinozy. Jego przełomowa koncepcja zwracała uwagę na moralne podstawy życia politycznego. Podstawy tej koncepcji wynikały z tradycyjnego żydowskiego wychowania Hessa i opierały się na ustawodawstwie prawa mojżeszowego (np. ustawowe dni odpoczynku w szabat i rok jubileuszowy, który wyrównywał społeczne nierówności i wyzwalał z długów). Hess uważał, że chrześcijaństwo doprowadziło do zerwania więzi między państwem a moralnością („... Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.”Tekst z Ewangelii Mateusza 22,21. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.). Inspirowany przez Spinozę, Hess proponował powrót do moralnego wymiaru życia społecznego. W ten sposób wpisywał się w grono ideologów ruchu socjalistycznego w Europie. W 1841 roku opublikował drugą książkę pt. „Europejska Triarchia” (niem.