Celem wycofania (odwrotu) jest wyprowadzenie wojsk spod uderzenia przeważających sił nieprzyjaciela lub uchylenie się od starcia w niekorzystnych warunkach, zajęcie dogodniejszego położenia lub zyskanie na czasie. W zależności od celów i zadań, wyróżnia się trzy główne części składowe tego rodzaju działań. Są to działania opóźniające, wyjście z walki i odejście. Istotą wycofania jest oderwanie się od przeciwnika pod osłoną wydzielonej części sił, unikając wdawania się w walkę z przeciwnikiem, w celu zachowania sil do realizacji innego zadania.
Wycofanie może być zamierzone lub wymuszone. Prowadzi się je w sposób zorganizowany, skrycie i szybko. Powinno być ono wykonywane z reguły w warunkach ograniczonej widoczności.
Do wycofania wojsk może dochodzić w następujących sytuacjach: wyczerpano wszelkie możliwości osiągnięcia celu walki warunki terenowe lub sytuacja taktyczna nie są korzystne do rozegrania walki zachodzi potrzeba wzmocnienia wojsk walczących na innym kierunku stan zabezpieczenia logistycznego wojsk nie pozwala na kontynuację walki wystąpi zagrożenie okrążenia walczących wojsk