86.
Po I rozbiorze wycofał się z życia politycznego, sprzedał w 1773 roku godność podkomorzego i oddał się zabawom i hulankom, zyskując u współczesnych opinię „najlubieżniejszego człowieka” i „największego próżniaka”, który „całe szczęście życia położył w marnowaniu czasu”. W 1775 roku za pożyczenie Rzeczypospolitej 714 000 złotych, otrzymał na własność starostwo szadowskie na Żmudzi warte wówczas 6 mln złp. W latach 1772–1781 założył wspaniały kompleks pałacowo-ogrodowy „Na Książęcem” oraz „Na Górze” w warszawskiej jurydyce Solec (proj. Szymon Bogumił Zug).
W 1744 roku został kawalerem Orderu Orła Białego. W 1765 roku został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 177..
Został pochowany na cmentarzu obok ujazdowskiego kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Anny i św. Małgorzaty na terenie obecnego Belwederu. Po zamknięciu cmentarza w 1818 roku jego szczątki przeniesiono do podziemi kościoła św. Krzyża.
Przypisy
Linki zewnętrzne Mowy Kazimierza Poniatowskiego w bibliotece Polona