Bitwa o Monte Ortigara – bitwa stoczona na froncie włoskim I wojny światowej na płaskowyżu Sette Comuni w Alpach. W bitwie uczestniczyła włoska 6 Armia gen. Ettore Mambrettiego, która zaatakowała sektor austro-węgierski broniony przez 11 Armię gen. Viktora von Scheuchenstuela.

Tło Chociaż bitwa ta jest obecnie najbardziej pamiętana z krwawych walk, w których wojska alpejskie starały się zdobyć szczyt Monte Ortigara, w rzeczywistości atak miał na celu odzyskanie rozległych połaci terytorium utraconego na płaskowyżu podczas austro-węgierskiej ofensywy wiosennej w maju 1916 roku.

Ten odcinek frontu, który szef sztabu armii włoskiej Luigi Cadorna początkowo uważał za drugorzędny w stosunku do frontu Isonzo, nabierał coraz większego znaczenia strategicznego w miarę postępu konfliktu. Stało się to jasne po austro-węgierskiej ofensywie z wiosny 1916 roku, kiedy okazało się, że przełamanie na tym odcinku frontu umożliwi im wkroczenie do doliny Padu i zaatakowanie armii znajdujących się na Krasie i nad Isonzo od tyłu.