W czasie istnienia państwa liberalno-demokratycznego struktura społeczna uległa zmianie. Robotnicy stali się teraz wykwalifikowanymi specjalistami w swoich zawodach, chłopi to wyspecjalizowani producenci rolni, inteligencja to teraz kadra zarządzająca pracownikami i organizująca wytwórczość. Z państwem liberalno-demokratycznym związany jest termin „państwa dobrobytu” (welfare state). Działania państwa polegają na: podejmowaniu inicjatywy gospodarczej (w formie planowania kierunków rozwoju gospodarczego, zapobieganiu kryzysom ekonomicznym, działaniu na rzecz ograniczenia bezrobocia), rozbudowywaniu pomocy socjalnej (ubezpieczenia zdrowotne, rodzinne, społeczne), stwarzaniu „równych szans” dla wszystkich obywateli. Państwa dobrobytu to np. Wielka Brytania, Szwecja, Nowa Zelandia. Doktryna państwa dobrobytu stanowi wytłumaczenie interwencjonizmu państwowego.
Zobacz też państwo państwo wczesnokapitalistyczne państwo faszystowskie państwa trzeciego świata demoliberalizm
Literatura Gray John, Liberalizm, Kraków 1994. Sartori Giovanni, Teoria demokracji, Warszawa 1994. Zieliński Eugeniusz, Nauka o państwie i polityce, Warszawa 2001.
Kategoria:Historia państwowości Kategoria:Teoria państwa