261., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Krewny i protegowany prymasa Stanisława Szembeka, stronnik Sasów. Temu zawdzięczał karierę duchowną. Wyświęcony w 1706, był kanonikiem łowickim, gnieźnieńskim i włocławskim, prepozytem krakowskim, dziekanem warszawskim. W 1725 został sufraganem kujawskim (biskup tytularny Antaeopolis), w 1736 prekonizowany na biskupstwo kamienieckie, w 1739 na łuckie.
11 sierpnia 1733 na placu Zamkowym w Warszawie wygłosił mowę pogrzebową przed transportem zwłok Sobieskich i Augusta II do Krakowa. W diecezji łuckiej podjął akcję nawracania Żydów, z nikłym jednak skutkiem, np. raz w tygodniu zmuszał ich do wysłuchania kazania głoszonego przez księdza w ich synagodzeRichard Butterwick: Polska rewolucja a kościół katolicki 1788–1792. Wydawnictwo Arcana 2019, s. 70.. 10 lipca 1737 podpisał we Wschowie konkordat ze Stolicą ApostolskąVetera monumenta Poloniae et Lithuaniae gentiumque finitimarum historiam illustrantia maximam partem nondum edita ex tabulariis Vaticanis, deprompta collecta ac serie chronologica disposita. T. 4, Ab Innocentio PP. XII usque ad Pium PP. VI 1697-1775.P.1-2, wydał Augustyn Theiner, Rzym 1864, s.