Alianci byli wcześniej uprzedzeni o wyjściu niemieckich okrętów z portu przez rozszyfrowywanie niemieckich wiadomości kodowanych Enigmą.
Siły Zespół niemiecki składał się z 3 niszczycieli: Z-32, Z-24, ZH1 i jednego torpedowca T-24. Z-32 i Z-24 były wielkimi niszczycielami typu 1936A (Narvik), silnie uzbrojonymi w 5 dział 150 mm, kalibru odpowiadającego lekkim krążownikom, oraz 8 wyrzutni torped, natomiast ZH1 (zdobyty holenderski „Gerard Callenburgh”) był średniej wielkości (5 dział 120 mm, 8 wyrzutni torped). Torpedowiec T-24, typu 1939 (Elbing), odpowiadał małemu niszczycielowi, będąc uzbrojony w 4 działa 105 mm i 6 wyrzutni torped. Okrętem flagowym był Z-32.
Siły alianckie składały się z niszczycieli brytyjskich: HMS „Tartar”, „Ashanti”, „Eskimo”, „Javelin”, kanadyjskich HMCS „Haida” i „Huron” i polskich ORP „Błyskawica” i „Piorun”. Z tego, „Tartar”, „Ashanti”, „Eskimo”, „Haida” i „Huron” należały do dużych niszczycieli typu Tribal (6 dział 120 mm, 2 działa 102 mm, 4 wyrzutnie torped), „Javelin” i „Piorun” do typu J/K/N (6 dział 120 mm, 10 wyrzutni torped), a ORP „Błyskawica” uzbrojona była w 8 dział 102 mm i 4 wyrzutnie torped. Okrętem flagowym flotylli był „Tartar”, prowadzący 19. dywizjon w składzie „Ashanti”, „Haida” i „Huron”. Pozostałe okręty tworzyły 20.