Tylko dzięki interwencji namiestnika Galicji hrabiego Kazimierza Badeniego polski komitet wyborczy poparł kandydaturę Wachnianina. . Niestety w oczach wsi publikacje te nie dodawały Wachnianinowi autorytetu i spowodowały, że w ostatnim momencie Badeni dal wskazówkę do kandydowania żółkiewskiemu staroście powiatowemu Józefowi Lanikiewiczowi. Włościanie zagłosowali na jego kandydaturę „bardzo grzecznie”. Po kilku dniach Lanikiewicz odmówił przyjęcia mandatu poselskiego, a na powtórnych wyborach włościanie tak samo grzecznie zagłosowali na Wachnianina.
W marcu 1897 ponownie kandydował na posła na wyborach do Rady Państwa IX kadencji w Wiedniu z kurji wiejskiej w okręgu wyborczym Żółkiew – Rawa Ruska – Sokal oraz zwyciężył innego kandydata ruskiego (ukraińskiego) Mychajła Korola, otrzymawszy 344 głosów wyborców z 655 Wynik wyborów do Rady Państwa w Galicji. „Dziennik Krakowski”. 363, s. 2, 18 marca 1897..
W parlamencie wiedeńskim i sejmie ostatecznie rozkwitł talent Wachnianina – polityka. Zazwyczaj to on sam prowadził niełatwe rozmowy z Kołem Polskim na temat politycznych postulatów polityków ukraińskich.
W 1867 Wachnianin został wybrany sekretarzem konserwatywnego klubu słowiańskich posłów Rady Państwa, do której weszli także Ukraińcy.