Pierwszym filmem zrealizowanym przy pomocy tej techniki była Tunika (The Robe) z 1953 w reżyserii Henry Kostera. Był to biblijny film zrealizowany z rozmachem, zastosowanie ekranu panoramicznego miało na celu jeszcze zaskoczenie widza i podniesienie widowiskowości produkcji. W tym samym roku wytwórnia 20th Century Fox zrealizowała przy pomocy CinemaScope film Jak poślubić milionera.
Technika Technika CinemaScope polegała na zastosowaniu dwóch soczewek, z których jedna znajdowała się na obiektywie kamery, druga zaś na projektorze. Pierwsza z nich pozwalała na naświetlenie taśmy dwukrotnie szerszym obrazem niż dotychczas, poprzez ściśnięcie go na standardowej taśmie 35 mm.
Druga soczewka umieszczona na projektorze rozciągała uprzednio ściśnięty obraz. Współczynnik anamorfozy miał stałą wartość wynoszącą 2. Dawało to możliwość wyświetlania zapisanego tą metodą filmu o proporcjach 2,66:1. Magnetyczny zapis dźwięku na taśmie ograniczał obraz do proporcji 2,55:1, a zapis dźwięku optycznego do 2,35:1.