Ze spółdzielczości jako pierwszy w Polsce stworzył dyscyplinę naukową. Udzielał się m.in. w ruchu spółdzielczym oraz Izbie Przemysłowo-Handlowej, która w 1926 założyła – m.in. za jego pośrednictwem – Wyższą Szkołę Handlową. W 1918 współtworzył Towarzystwo Ekonomistów i Statystyków Polskich (współtworzące potem PTE), a od 1922 redagował serię Poznańskie Prace Ekonomiczne, gdzie publikował najlepsze dysertacje swych uczniów. Od 1921 filister honoris causa, protektor i kurator z ramienia senatu Uniwersytetu Poznańskiego Korporacji Akademickiej „Baltia”. W 1945 należał do grona współzałożycieli Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, a od 1930 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności (od 1946 członek czynny). Od 1946 był również członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Jego rozprawa habilitacyjna O istocie współdzielczości, powstała w latach I wojny światowej, była wznawiana jeszcze po 1945, zasługuje na miano znakomitej monografii tego ruchu. W 1919 ukazała się Statyka i dynamika w teorii ekonomii.