W 1527 r. wyjechał do Trydentu, gdzie ożenił się i objął posadę osobistego medyka tamtejszego biskupa, księcia Bernardo di Clès. Tu cały wolny czas poświęcał botanice. Studiował florę doliny Adygi i wznoszących się nad nią Dolomitów. Często przebywał w Val di Non (ówczesna Valle Anania), wiele czasu spędzał na wycieczkach w masyw Monte Baldo. W rozmowach z mieszkańcami poszerzył znacznie swą wiedzę na temat właściwości leczniczych występujących tu roślin. Swemu możnemu pracodawcy zadedykował traktat De morbo gallico (1535) i wierszowany poemat Il Magno Palazzo del Cardinale di Trento (1539), napisany z okazji wizyty w Trydencie króla Czech Ferdynanda. Po śmierci biskupa (1539) przeniósł się do Clès, a następnie z braku środków do życia – do Gorycji (pn.-wsch. Włochy, obecnie nad granicą Słowenii), gdzie objął funkcję medyka miejskiego. Tu kontynuował swoje obserwacje botaniczne i przekładał z greki Materia Medica Dioskurydesa.