Historia Jak pisze Zygmunt Gloger, ”...jedyny bank w Europie wypożyczający pieniądze ludziom przyciśniętym potrzebą, na zastawy bez żadnego procentu”Zygmunt Gloger, Słownik rzeczy starożytnych, Wyd. Gebethner i S-ka, Kraków 1896, s. 26, hasło: „Bank pobożny w Krakowie”. Bank wspierał w XVII w. biskup krakowski Jakub Zadzik zapisując mu 60000 złp, a w XVIII w. kanonik krakowski Jerzy Mieroszewski zapisem 51000 złp. Bractwo Miłosierdzia (takie określenie także funkcjonuje w tym czasie) co 25 lat obchodzi uroczyście dzień 7 października dla upamiętnienia założenia przez 7 osób Arcybractwa Miłosierdzia i położenia kamienia węgielnego pod gmach zgromadzenia i „banku pobożnego”. W ramach Arcybractwa Miłosierdzia funkcjonowała od 1602 fundacja zwana „skrzynką św. Mikołaja”, której zadaniem było udzielanie pomocy ubogim pannom w formie posagu, w celu uchronienia ich przed moralnym upadkiem. Fundatorem tej instytucji był Mikołaj Zebrzydowski, który na jej rzecz zapisał sumę 3 tys. złp., zabezpieczoną na dobrach Książnice w woj. sandomierskim. W 1634 ks. Andrzej Łukomski, kanonik katedry krakowskiej, zapisał swoje dziedziczne dobra Bobrowniki, Pojałowice i Sączów w księstwie siewierskim kapitule krakowskiej, zobowiązując ją do przekazywania 3/4 dochodu z tych majątków na fundusz „skrzynki św. Mikołaja”.