W armii Królestwa Polskiego dowódca wzorowego batalionu szkoły podchorążych. W 1817 zaszczycony tytułem fligeradiutant cara, ale w 1818 podał się do dymisji.
W 1811/1812 rokuStanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 318. był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Izis w stopniu Kawalera Krzyża RóżanegoMarek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 63..
Po wybuchu powstania 1830 powrócił do służby, zorganizował i dowodził 19 pułkiem piechoty z którym walczył pod Ostrołęką. Generał od czerwca 1831. Uczestniczył w wyprawie na Litwę i z grupą gen. Franciszka Rohlanda złożył broń w Prusach Wschodnich.
Po upadku powstania władze rosyjskie skonfiskowały jego majątek. Po uwolnieniu z internowania udał się na emigrację do Niemiec i Włoch. Od 1848 służył w armii Republiki Rzymskiej. Walczył po stronie papieża Piusa IX. W Rzymie wspomagał i zaprzyjaźniony był z nowo założonym polskim zgromadzeniem misyjnym oo. ZmartwychwstańcówStudia Zmartwychwstańcze: O. Piotr Semenenko, C.R. Listy (1838-1842), Tom II, Rzym 1986, https://web.archive.org/web/20151208145719/http://www.biz.xcr.pl/files/Semenenko-Listy-2-1838-1842-.pdf s.159-60, 162, 184,186..