3,7 cm PaK 36 () – niemiecka armata przeciwpancerna kalibru 37 mm. Opracowywana od 1925 w zakładach Rheinmetall, weszła do produkcji seryjnej w 1928, jako jedno z najnowocześniejszych dział przeciwpancernych świata. Produkcję przyspieszono w 1933, a w 1936 armata otrzymała oznaczenie PaK 35/36. Zadebiutowała bojowo podczas hiszpańskiej wojny domowej i wykazała się dużą skutecznością przeciw ówczesnym, lekko opancerzonym, czołgom.
Jako 3,7 cm KwK 36 L/45 stanowiła także uzbrojenie wczesnych modeli czołgu PzKpfw III i innych pojazdów niemieckich. Pocisk wystrzelony z PaK 36 z odległości 500 m przebijał ok. 30 mm pancerza (przy kącie nachylenia płyty 30°).
Pierwsza wiarygodna informacja o dostępności tej broni (ilości) znalazła się w Überblick Rüststand des Heeres (spisie wyposażenia wojskowego) z 1 września 1939 roku. Zgodnie z nią liczba tych armat wynosiła 10 411 egzemplarzy. Ogólny zapas amunicji 3,7 cm wynosił około 16 000 000 sztuk. W kampanii wrześniowej zużyto około 2 000 000 tych pocisków.