Historia Góry Choczańskie, otoczone z dwóch stron starym osadnictwem Liptowa (od strony południowej) i Orawy (od strony północnej), a przy tym przecięte w poprzek kilkoma dolinami, były od dawna penetrowane przez ludzi i dość dobrze znane. Wspomniał je w swoim pomnikowym dziele pt. „Notitia Hungariae novae historico-geographica” (t. II, 1736) wybitny słowacko-węgierski uczony, polihistor Matej Bel (1684–1749), wymieniając w nich szczyty Wielkiego Chocza, Prosiecznego i Holicy (dziś zaliczanej do Tatr Zachodnich) oraz przełęcz Spuštiak.
Przypisy „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. I, W-wa 1880, s. 603 „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. V, W-wa 1884, s. 16
Mária Zuskinová: Chočský národný park. Skúsenosti z projektovania [w:] "Enviromagazín" R. 2, nr 5/1997 Wg strony ŠGÚDŠ Geoportal Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy – Liptovská Mara (...), s. 13-16 Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy – Liptovská Mara (...), s. 20-23