( łac. „Dziennik Narodu Rzymskiego”) – rodzaj urzędowego informatora, założony przez Juliusza Cezara po objęciu konsulatu w 59 p.n.e.Objąwszy urząd, zaprowadził, pierwszy ze wszystkich, sporządzanie dziennych sprawozdań zarówno z posiedzeń senatu, jak z zebrań ludowych oraz podawanie ich do wiadomości publicznej (Swetoniusz, Żywot Boskiego Juliusza, rozdział 20). Wiadomo też, że przed r. 29 n.e. powołano urząd „opiekuna akt senatu” (), co potwierdza Tacyt słowami był w senacie Juniusz Rustykus obrany przez cesarza do układania protokołów senackich (Roczniki, ks. V, 4).

W 65 roku Publiusz Klodiusz Trazea Petus oskarżony o udział w spisku Pizona oświadczyć miał („Dziennik Narodu Rzymskiego czytuje się po prowincjach i wśród wojsk, aby się o tym dowiedzieć, czego Trazea nie uczynił”)Publiusz Korneliusz Tacyt Roczniki, ks. XVI, 22. Tacyt o wspomina jeszcze dwukrotnie. Roczniki, ks. III, 3 : („o matce Germanika, Antonii, nie znajduję ani u historyków ani w dziennikach wzmianki, żeby w jakiś godny uwagi sposób pełniła żałobną posługę”) oraz ks.