Negocjacje pomiędzy krajami, do przyjęcia tej swobody, trwały od 1977 r. i zakończyły się w połowie lat dziewięćdziesiątych. Długi okres negocjacji wynikał z faktu, że musiano uzgodnić jednomyślne stanowiska dla każdego zawodu. Swoboda świadczenia usług jest regulowana odrębnymi dyrektywami Unii Europejskiej.
Pozostałe trzy swobody to swobodny przepływ osób, swobodny przepływ kapitału i swobodny przepływ towarów.
Propozycje rozszerzenia unijnego rynku usług Zgodnie z dyrektywą o usługach państwa członkowskie musiały do końca 2009 r. uprościć swoje procedury administracyjne i wprowadzić „punkty kompleksowej obsługi”, pozwalające przedsiębiorstwom na łatwiejsze załatwianie formalności w formie elektronicznej. Dyrektywa przewidywała opracowanie „wspólnej oceny”, która miała umożliwić ewaluację osiągniętych postępów i wykrycie pozostałych do rozwiązania problemów. Dynamiczny rozwój sektora usług w UE od dawna pozostaje jednym z głównych priorytetów Komisji. W swoim rocznym sprawozdaniu gospodarczym (IP/11/22) KE podkreśla, że Unia Europejska osiągnie cele określone w strategii Europa 2020 tylko wówczas, gdy w sposób priorytetowy zostaną potraktowane reformy strukturalne mające na celu poprawę warunków prowadzenia działalności gospodarczej w sektorach usług i produkcji.
Przypisy
Kategoria:Międzynarodowe stosunki gospodarcze Kategoria:Prawo Unii Europejskiej Kategoria:Gospodarka Unii Europejskiej Kategoria:Usługi