Jerzy Dąbrowski (ur. 26 kwietnia 1931 w Liszkowie, zm. 14 lutego 1991) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1982–1991.
Życiorys Urodził się 26 kwietnia 1931 w Liszkowie. W czasie II wojny światowej, wysiedlony z rodzinnej miejscowości, kształcił się w niemieckim gimnazjum w Toruniu. Po wojnie kontynuował edukację w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Wąbrzeźnie, uzyskując świadectwo dojrzałości. W 1949 został przyjęty na studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie, które w następnym roku przerwał. Wstąpił do Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie-Poznaniu, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne. Święceń prezbiteratu udzielił mu 25 maja 1956 w Bazylice Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gnieźnie biskup pomocniczy poznański Franciszek Jedwabski. Inkardynowany został do archidiecezji gnieźnieńskiej. Od 1959 studiował muzykologię w Studium Muzyki Liturgicznej w Aninie. Wykształcenie poszerzał w Instytucie Muzyki Sakralnej przy Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie zdobył dyplom na Wydziale Śpiewu Gregoriańskiego, Kompozycji i Organów Liturgicznych, a w 1970 otrzymał doktorat.