Faktycznie duńska formacja SS rozpoczęła działalność dopiero od lipca 1943 r. Podzielono ją na dwie grupy: pierwsza była umundurowana (czarne uniformy wzorowane na mundurach hitlerowskiego SS, po części też mundury duńskiej armii) i uzbrojona, druga natomiast stanowiła oddział cywilny. W odróżnieniu od holenderskiego SS i norweskiego SS nie wchodziła w skład duńskiej partii faszystowskiej DNSAP, ale stanowiła oddzielną formację. W grudniu w jej skład weszły bojówki DNSAP, Landstormen.
thumb|left|150px|Krzyż Schalburga
Wkrótce większość członków Korpusu Schalburga zostało przeniesionych do nowo sformowanego SS-Uddannelsesbatallion Sjælland pod dowództwem SS-Sturmbannführera Poula Neergaarda-Jacobsena. Jego zadaniami była ochrona dróg i linii kolejowych przed sabotażami ze strony ruchu oporu. Grupa cywilna była przez Niemców używana do różnych „brudnych” akcji na terenie Danii. Korpus Schalburga został formalnie rozwiązany 28 lutego 1945 r. Po wyzwoleniu kraju przez aliantów kilku jego członków, w tym Martinsen, zostało rozstrzelanych.