Obejmowała ona gipsową rzeźbę „Man in the Open Air” – stylizowanego mężczyznę w meloniku opartego o minimalistyczne drzewo; dużego gipsowego konia; płaskorzeźby z gipsu i brązu; małe głowy oraz figurki z brązu i marmuru; a także rysunki. Z tej okazji Stieglitz pisał w liście do Weichsela: „Dzisiaj otwiera się wystawa Nadelmana. Jest bardzo piękna”.
W 1918 roku Nadelman zaprzyjaźnił się z artystami Florence i Konradem Cramerami, utrzymującymi kontakty towarzyskie z kręgiem rodziny Stettheimer – skupiającym się wokół sióstr Carrie, Florine i Ettie – w skład którego wchodzą Carl van Vechten i jego żona, Fania Marinoff, Marcel Duchamp, Marie i Albert Sterner, Christian Brinton, Henry McBride i inni. Nadelman i Ettie Stettheimer burzliwie flirtowali, do momentu kiedy artysta poznał Violę Flannery, urodzoną w Nowym Jorku, wdowę po prawniku Josephie Flannerym, z którą wziął ślub w grudniu 1919 roku.