Protokoły oparte na bazie „tokenu” w odróżnieniu do Ethernetu nie muszą współzawodniczyć o medium. Każda stacja ma swój ściśle określony interwał czasu, w którym żadna inna stacja nie będzie jej przeszkadzać w transmisji. Pozwala to na stworzenie usług o ściśle określonej niezawodności oraz dostępności. Nie występuje tu zjawisko kolizji pakietów, gdyż tylko jedna stacja w danej chwili transmituje informacje. Pozwala to na podniesienie wydajność całej sieci, co staje się bardziej zauważalne wraz ze wzrostem ilość stacji.
center|frame|Wykres czasu dostępu do medium od obciążenia w sieci
Proces transmisji danych Transmisji danych przy wykorzystaniu metody "token passing" wygląda następująco: stacja, która chce wysłać dane ustawia znacznik zajętości tokenu i dołącza do niego dane, pakiet jest przekazywany od stacji do stacji, aż nie dotrze do stacji docelowej, odbiorca kopiuje pakiet do swojego bufora, a sam pakiet wysyła do swojego sąsiada, pakiet jest usuwany przez stację go wysyłającą. Stanowi to potwierdzenie dla nadawcy, że informacje dotarły do stacji docelowej, po skasowaniu pakietu bit zajętości w tokenie zostaje zresetowany, a sam token przekazany do następnej stacji. thumb|center|upright=2.5|Proces krążenia tokenu pomiędzy stacjami
Zobacz też Ethernet CDDI - implementacja protokołów FDDI w sieciach z okablowaniem miedzianym UTP
Kategoria:Sieci komputerowe