thumb|Owadożerny liść z gruczołami thumb|Kwiat Rosiczka pośrednia (Drosera intermedia) – gatunek rośliny należący do rodziny rosiczkowatych. Występuje w Europie, Ameryce Północnej, Środkowej oraz w północnej części Ameryki Południowej. W Polsce występuje głównie na niżu. Roślina bardzo rzadka (najrzadsza wśród wszystkich krajowych rosiczek), występuje tylko na rozproszonych stanowiskach. Nazwa rosiczka pochodzi stąd, że na gruczołach jej liści często zbierają się duże, lśniące krople cieczy imitującej rosę.
Morfologia Łodyga Głąbik, osiągający wysokość 5–15 cm. Wyrasta w okresie kwitnienia rośliny. Jest tylko niewiele wyższy od wyrastających skośnie liści, wyrasta bocznie i jest wygięty łukowato w nasadzie, co jest jego charakterystyczną cechą gatunkową. Ponieważ rosiczka rośnie na torfowiskach, które stale przyrastają, również jej pęd nieustannie rośnie – pod powierzchnią torfu występuje długi pęd z poprzednich lat. Liście Wyłącznie różyczkowe o blaszce w kształcie wąskiej łopatki, która zbiega klinowato w ogonek liściowy. Przylistki zrastają się z ogonkiem tylko w samej nasadzie liści. Blaszki liści mają 5–10 mm długości i 2–4 razy mniejszą szerokość. Na liściach bardzo duże włoski z gruczołami na trzonkach. Kwiaty Na szczycie pędu kwiatonośnego zebrane w gronopodobny kwiatostan. 6 wolnych płatków korony barwy białej.