Lech Czerniak (ur. 24 lutego 1952 w Jeleniej Górze) – polski archeolog, dr hab., prof. nadzwycz. Uniwersytetu Gdańskiego, specjalista w dziedzinie badań archeologicznych epoki neolitu oraz metodyki badań wykopaliskowych, członek Rady Naukowej zlikwidowanego Ośrodka Ochrony Dziedzictwa Archeologicznego.
Życiorys W latach 1971–1976 studiował archeologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zwieńczeniem studiów oraz udziału w badaniach archeologicznych na stanowisku archeologicznym Novae w Bułgarii była obrona pracy magisterskiej pt Wyroby metalowe z rzymskiego miasta Novae z badań w latach 1972 i 1974.
W 1979 obronił dysertację doktorską pt. Rozwój społeczeństw kultury późnej ceramiki wstęgowej na Kujawach. W 1995 habilitował się na podstawie książki pt. Wczesny i środkowy okres neolitu na Kujawach. 5400–3650 p.n.e. (Poznań 1994).
Od połowy lat 90. XX w. zaangażowany w realizację programu archeologicznych badań ratowniczych na trasie wielkich inwestycji liniowych (gazociąg Jamał – Europa Zachodnia, autostrady). Najbliższy współpracownik Marka Gierlacha.