Aleksandra Okopień-Sławińska (ur. 22 października 1932 w Emilianowie) – uczona polska, teoretyczka literatury, emerytowana profesor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Córka Jana Stawiarskiego, prawnika, urzędnika, i Kazimiery z Rostów, urzędniczki. Zdała maturę w 1950 w XVI Żeńskim Gimnazjum i Liceum im. Stefanii Sempołowskiej. W 1955 ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Przełamywanie reguł wiersza średniowiecznego w utworach Mikołaja Reja, napisanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Budzyka. W 1964 uzyskała doktorat na podstawie rozprawy Rodzaje wiersza nieregularnego i wolnego w poezji Mickiewicza, Słowackiego i Norwida. W 1985 habilitowała się na podstawie rozprawy Semantyka wypowiedzi poetyckiej. Preliminaria na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w PoznaniuAleksandra Okopień-Sławińska na stronie Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI wieku. W 1998 otrzymała tytuł profesora. Pracę naukową i dydaktyczną prowadziła w latach 1955–1971 w Katedrze Teorii Literatury Uniwersytetu Warszawskiego, 1960–1963 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, 1971–2002 w Instytucie Badań Literackich PAN, 1978–1994 w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie.