Rezeda żółta (Reseda lutea L.) – gatunek rośliny z rodziny rezedowatych. W Polsce pospolita. W średniowieczu była wykorzystywana jako roślina barwierska.
Rozmieszczenie geograficzne Pochodzi znad basenu Morza Śródziemnego, skąd stopniowo rozprzestrzeniła się. Obecnie rośnie dziko w Afryce Północnej, na Maderze i Wyspach Kanaryjskich, w Europie Południowej i Środkowej oraz na dużej części kontynentu azjatyckiego (Azja Zachodnia, Kaukaz, Syberia Zachodnia, Turkmenistan). Status gatunku we florze Polski: na południu archeofit, na północy kenofit. Występuje pospolicie na terenie całego kraju, stale zwiększając swoją liczebność.
Morfologia Łodyga Łodygi leżące lub podnoszące się, o długości 20–60 cm. Liście Liście dolne niepodzielne lub trójdzielne, wyższe pierzastodzielne. Kwiaty Kwiaty grzbieciste, zebrane początkowo w gęste grona, a w miarę wzrostu w coraz luźniejsze grona. Korona żółta, płatki w liczbie 6, trzydzielne. Pręciki liczne, odchylone na boki, prostują się w miarę dojrzewania. Owoc Torebka z dojrzałymi nasionami wzniesiona. Nasiona czarne i gładkie.