Rok później był główną postacią swojego zespołu, który robił furorę na Wyspach dochodząc do półfinałów zarówno Pucharu Anglii jak i Pucharu Ligi Angielskiej wygrywając po drodze z kilkoma faworytami. Ekoku w ataku „Szalonego Gangu” najczęściej grywał z Jamajczykiem Marcusem Gaylem i w lidze zdobył 11 goli w 30 meczach. Sezon 1997/1998 nie był już tak udany jak poprzedni. Ekoku przytrafiały się częste kontuzje i z tego powodu zagrał tylko w 16 ligowych meczach, w których zdobył 4 gole. Jeden z nich, zdobyty w przegranym 1:3 meczu z Newcastle United kandydował do miana gola sezonu. Wimbledon na koniec sezonu zajął 15. miejsce w lidze i niemal do końca bronił się przed spadkiem. We wrześniu 1998 Ekoku zamierzał odejść z klubu. Był bliski przejścia do Nottingham Forest, ale klub ten ostatecznie pozyskał Pierre'a van Hooijdonka. Leicester City oferował 4 miliony funtów za Ekoku, a do wyścigu o napastnika włączyły się też Aston Villa F.C. oraz Southampton F.C. Ekoku pomimo tego został jednak w klubie na kolejny sezon. Zagrał w nim w 22 meczach strzelając 6 goli i zajął z Wimbledonem 16. pozycję.