Fyla (gr. φυλή phylē, lm φυλαί phylai) – terytorialna jednostka podziału ludności w starożytnej Grecji.
Ewolucja organizacji fyli Pierwotna organizacja
Początkowo fyla była podstawową komórką plemienną Dorów i Jonów, występującą we wszystkich doryckich i wielu jońskich ośrodkach osadnictwa. Początkowo skupiała grupę rodów (genos). Dorowie (np. Sparta, Syrakuzy) byli podzieleni na trzy fyle (Hylleis, Dymanes i Pamfyloj), zaś Jonowie (np. Ateny, Milet) na cztery (Geleonci, Hopleci, Argadejczycy i Aigikorejczycy). Obok tych, które odnaleźć można w doryckich i jońskich miastach-państwach (polis), istniały też fyle (jedna lub więcej) utworzone przez podbitą ludność miejscową (Sykion, Sparta). W Attyce były cztery fyle jońskie, starożytni zestawiali je z trzema pierwotnymi wielkimi warstwami społecznymi: eupatrydzi, georgoi, demiurdzy. I tak zasymilowano fyle z klasami: Geleontes to „wspaniali", „szlachetni", Hopletes to „żołnierze", Argadeis to „robotnicy", Aigikores to „pasterze". Można jednak przyjąć wytłumaczenie nowożytne, według którego nazwy fyl jońskich wywodzą się od imion pierwotnych bóstw właściwych dla każdej fyli. Zgodnie ze swoim pierwotnym rodowodem fyle były społecznością o wspólnych obyczajach religijnych i organizacji wojskowej, w której członkostwo było dziedziczne.