Karl-Birger Blomdahl (ur. 19 października 1916 w Växjö, zm. 14 czerwca 1968 w Kungsängen koło Sztokholmu) – szwedzki kompozytor i dyrygent.

Życiorys W latach 1935–1944 studiował w konserwatorium w Sztokholmie, gdzie uczył się kompozycji u Hildinga Rosenberga oraz dyrygentury u Tora Manna. W latach 1946–1947 przebywał we Włoszech i Francji. Od 1950 do 1954 roku kierował zespołem muzyki kameralnej Fylkingen. Od 1953 roku był członkiem Akademii Muzycznej w Sztokholmie. Gościnnie wykładał w Tanglewood (1954–1955) i na Uniwersytecie w Princeton (1959). W latach 1960–1964 profesor kompozycji w Królewskiej Akademii Muzycznej. Od 1965 roku do śmierci kierownik oddziału muzycznego szwedzkiego radia i telewizji. Pierwszy laureat Nagrody muzycznej Rady Nordyckiej (1965, za operę Aniara).

Współpracował z czasopismami Prisma i Nutida musik.

Twórczość W pierwszym okresie swojej twórczości nawiązywał do dorobku Paula Hindemitha i tradycji neoklasycznych, później zwrócił się ku dodekafonii i muzyce elektronicznej. Przykładem eksperymentów muzycznych Blomdahla jest utwór Altisonans, w którym posłużył się głosami ptaków i sygnałami sztucznych satelitów Ziemi.