Chandrayaan-1 (sanskryt चंद्रयान-1, dosłownie „księżycowy statek–1”) – pierwsza indyjska sonda kosmiczna i sztuczny satelita Księżyca. Sonda składała się z orbitera i niewielkiego lądownika (impaktora), który uderzył w powierzchnię Księżyca.

Całkowity koszt misji szacowany jest na 80-100 mln USD.

Cele misji Przeprowadzenie obserwacji powierzchni Księżyca w zakresie promieniowania widzialnego, bliskiej podczerwieni i promieniowania rentgenowskiego o niskiej i wysokiej energii. Wykonanie trójwymiarowej mapy powierzchni Księżyca o rozdzielczości 5–10 m. Wykonanie map rozmieszczenia pierwiastków chemicznych i minerałów na Księżycu: określenie rozmieszczenia magnezu, glinu, krzemu, wapnia, żelaza i tytanu z rozdzielczością 20 km; określenie rozmieszczenia radonu, uranu i toru z rozdzielczością 40 km; poszukiwanie izotopu ³He poszukiwanie złóż lodu wodnego. Zebranie doświadczenia niezbędnego do przeprowadzenia misji księżycowych, w tym w operowaniu sondą księżycową, jej instrumentami naukowymi, rakietą nośną, systemem łączności kosmicznej dalekiego zasięgu i pozostałą infrastrukturą naziemną misji.