Biegunowa prędkości – krzywa będąca wykresem prędkości w funkcji innej prędkości czyli biegunowa. Opisuje opadanie statku powietrznego cięższego od powietrza w zależności od jego prędkości w poziomym ruchu postępowym (tzw. prędkości postępowej). Opisuje głównie właściwości profilu skrzydła, ale w przypadku całego statku powietrznego wykres ten odzwierciedla zwiększony opór powodowany przez kadłub i inne części, a w związku z tym większe prędkości opadania niż mogłoby mieć samo długie skrzydło.
Charakterystyczne punkty biegunowej to: Prędkość minimalna, poniżej której siła nośna ma zbyt małą wartość by zrównoważyć siłę ciążenia i szybowiec wolniej nie może lecieć. Zacznie się rozpędzać lub wpadnie w korkociąg i w efekcie też nabierze prędkości. Samolot może lecieć nieco wolniej korzystając z mocy silnika ("wisząc na śmigle"). Prędkość ekonomiczna, przy której opadanie jest najmniejsze (największa długotrwałość lotu). Prędkość optymalna, przy której stosunek prędkości postępowej do prędkości opadania ma największą wartość. Można ją wyznaczyć rysując styczną do biegunowej z początku układu współrzędnych (największy zasięg). Prędkość maksymalna, ograniczona wytrzymałością konstrukcji statku powietrznego.