XX wieku.
Wyróżnia się także etniczne wariacje, takie jak CHR/español (grające latynoski pop) czy CHT/tejano (z muzyką teksańską i tex-mex) popularne w Teksasie, Kalifornii i Meksyku.
Historia Format powstał w Stanach Zjednoczonych w odpowiedzi na masowy odpływ audytorium z radia do telewizji. Spadek słuchalności wywołał odpływ sponsorów. Ponieważ konkurowanie z nowym medium wizualnym było niemożliwe, powstała potrzeba wprowadzenia czegoś, czego telewizja jeszcze nie miała.
Koncepcja radia grającego najpopularniejsze, nowe piosenki (top 40) powstała jeszcze w latach 50. XX wieku i nie koncentrowała się na żadnym konkretnym gatunku muzycznym, czy określonych wykonawcach. Miała być prezentowana czterdziestka najpopularniejszych utworów, których ludzie w danym regionie chcieli słuchać. Obok wschodzącego wówczas rock’n’rolla pojawiały się piosenki gospel, pieśni patriotyczne czy nowości. Format Top 40 wykształcił również pierwsze pokolenie osobowości radiowych, których zapowiedzi i identyfikacja ze słuchaczami były równie ważne co pojawiające się utwory.
W każdym tygodniu do playlisty radia w formacie top 40 dodawano od 2 do 7 nowych piosenek;