Nie można zatem w ich przypadku mówić o wyposażeniu w atrybuty niezależności samorządowej ani władztwo administracyjne konieczne dla sprawowania pieczy nad zawodem, toteż niezależnie od ceremonialnego tytułu samorządu, nie są one samodzielnymi samorządami zawodów zaufania publicznego w rozumieniu art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, a powołane dla nich organy zwane samorządowymi mają co najwyżej status „innego rodzaju samorządu” w rozumieniu art. 17 ust. 2 oraz organizacji zawodowej w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji RP.

Z powyższych względów wspomniane zawody/funkcje, włączając w to kuratora sądowego, w żadnym razie nie mogą być uznawane za zawód zaufania publicznego, wbrew często spotykanym, ale błędnym twierdzeniom przeciwnymPAŃSTWO A SAMORZĄDY ZAWODÓW ZAUFANIA PUBLICZNEGO.