Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. , str. 719-675.
Sekcja chóralna, kierowana przez Mikołaja Karaśkiewicza uprawiała i popularyzowała muzykę najbardziej przystępną dla szerokich mas społeczeństwa, zaś sekcja kameralna – muzykę ambitną przeznaczoną dla wąskiego kręgu odbiorców. Z kolei sekcja orkiestralna skupiła się na organizacji orkiestr, docelowo Miejskiej Orkiestry Symfonicznej. Najpoważniejszymi osiągnięciami szczyciła się agenda koncertowa, która organizowała występy muzyków i dyrygentów, głównie z ośrodka poznańskiego i warszawskiego.
W 1925 roku pianista Zygmunt Lisiecki zorganizował Miejski Instytut Muzyczny, który po dwóch latach przeobraził się w Miejskie Konserwatorium Muzyczne. Kierowane przez Zdzisława, potem Irenę Jahnke, Konserwatorium osiągnęło bardzo wysoki poziom i stanowiło centrum życia muzycznego ówczesnej Bydgoszczy. Wokół Towarzystwa Muzycznego skupili się wybitni pedagodzy Konserwatorium (Alfons i Edmund Rezlerowie, Zdzisława i Halina Wojciechowskie, Jerzy Stefan, Felicja Krysiewicz), którzy znacznie przyczynili się do rozwoju kultury muzycznej Bydgoszczy i regionuHasło napisane za zgodą Zarządu Towarzystwa Muzycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy, organizator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im.