W 1975 wybrano go do amerykańskiej Narodowej Akademii Technicznej (National Academy of Engineering), a w 1978 – do Akademii Nauk (National Academy of Science). Za jego prace amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów Elektryków i Elektroników IEEE w 1972 odznaczyło Darlingtona nagrodą Prize Paper Award of the IEEE Circuit Theory Group, w 1975 – Medalem Edisona„For basic contributions to network theory and for important inventions in radar systems and electronic circuits” – „za wkład w podstawy teorii obwodów i za ważne wynalazki w systemach radarowych i obwodach elektronicznych”., a w 1981 – Medalem Zasługi (IEEE Medal of Honor)„For fundamental contributions to filtering and signal processing leading to chirp radar” – „za wkład w podstawy filtrowania i obróbki sygnałów prowadzący do radaru impulsowego”..
Mając znaczną wiedzę znany był ze swojej skłonności do nieustannego przekazywania jej swemu otoczeniu, przez co niektórzy bliscy krytykowali go za uciążliwą gadatliwośćJeden z jego przyjaciół użył porównania: „asking Sid Darlington a question was like trying to take a drink from a fire hose” – „zadać Darlingtonowi jakieś pytanie to tak, jak próbować się napić z węża strażackiego”..