Już w 1947 roku otwarto Przyzakładową Zasadniczą Szkołę Zawodową która kształciła kadrę dla szybko rozwijającego się zakładu. Znów zmieniono nazwę fabryki na „Świdnicka Fabryka Maszyn i Urządzeń Chemicznych”. Rok 1948 to okres perturbacji przynależnościowych zakładu który najpierw należał do Dolnośląskich Zakładów Budowy Urządzeń Przemysłowych w Nysie, a następnie po reorganizacji do Centralnego Zarządu Budowy Maszyn Ciężkich, Kotłów i Turbin w Gliwicach. Rok ten to również czas pierwszych wystaw na XVII Międzynarodowych Targach Poznańskich oraz Wystawie Ziem Odzyskanych we Wrocławiu. Triumf święciły wtedy pompy 2H i 4H. W 1949 nastąpiła kolejna zmiana nazwy na Świdnicka Fabryka Urządzeń Przemysłowych.
Zakład usamodzielnił się w 1951 roku występując ze zjednoczeń i zrzeszeń. Lata 1952–1958 to okres rozwoju eksportu urządzeń dla przemysłu cukrowniczego i rafineryjnego. Podpisano m.in. Intratne kontrakty z Iranem na dostawę urządzeń do tamtejszych cukrowni i rafinerii. Od 1960 wprowadzono opatentowany znak towarowy ŚFUP. W 1963 roku opatentowano pierwszy zakładowy wynalazek. W 1964 roku zakład znów utracił samodzielność i został podporządkowany Zjednoczeniu Przemysłu Budowy Urządzeń Chemicznych „Chemak”. Nastąpiła też olbrzymia rozbudowa fabryki.