Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej, w 1921 roku kolej została przekazana Zarządowi Lasów Państwowych w Siedlcach, a w 1922 roku utworzono terenowy Zarząd Kolei Leśnej w Płocicznie. Kolej następnie rozbudowano. W związku z rozpoczęciem eksploatacji lasów po wschodniej stronie jeziora, rozebrano tory na zachodnim brzegu, a wytyczono nowy szlak wzdłuż jego południowego brzegu, do Bryzgla. Rozebrano też wąski tor z tartaku do przystanku w Płocicznie. Początkowo do ciągnięcia używano koni, następnie wypożyczono od PKP trzy parowozy, a w latach 30. cztery. W 1923 roku kolej doprowadzono dalej przez Tobołowo do Głębokiego Brodu (długość linii: 23 km). Zdecydowano następnie przedłużyć kolej do Zelwy, co ukończono w 1932 roku, budując odgałęzienie na 19,5 km szlaku prowadzące przez Gulbin do Zelwy, z drewnianym mostem nad Czarną Hańczą. Liczebność taboru sięgnęła 90 par wózków do dłużycy i 29 platform, a długość linii wynosiła 37 km. Położone obok szlaku jeziora: Wigry, Wierśnie i Zelwa – były doskonałymi magazynami konserwującymi drewno.