Stanisław Kazimierz Marcin Łapiński ps. „Nilski” (ur. 24 stycznia 1891 w Warszawie, zm. 16 lutego 1922 w Poznaniu) – polski inżynier, podpułkownik Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Nagrobek S. Nilskiego-Łapińskiego (u góry po lewej) thumb|Pomnik S. Nilskiego-Łapińskiego w Łapach
Życiorys Syn Tomasza i Teofili z domu Porowskiej. Ukończył studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej uzyskując tytuł inżyniera. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego, w którym pod pseudonimem „Nilski” ukończył kurs podoficerski i oficerski.
2 sierpnia 1914 rozpoczął służbę w Legionach Polskich, w którym był adiutantem w III batalionie w 1 pp. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 5 pułku piechoty. Podczas bitwy pod Łowczówkiem, dwukrotnie raniony w płuco, dostał się do rosyjskiej niewoli. Pomimo odniesionych ran ratuje się ucieczką i przez sześć tygodni ukrywa się w okolicach Tarnowa, zajętego przez Rosjan. Po przesunięciu frontu powrócił do I Brygady.