W marcu 1945 roku Czajcze zajęli Rosjanie. Część mieszkańców zdążyła się ewakuować samolotami z bazy lotniczej w Unieściu. O pozostałych mieszkańcach niewiele wiadomo. W 1947 roku opuszczoną osadę zasiedlili polscy osadnicy. Mieszkali jednak tu tylko do 1951 roku, do momentu wydania przez ówczesne władze zarządzenia o likwidacji osady i przeznaczeniu terenu na potrzeby wojska. Teren ten przekazano Wojskom Ochrony Pogranicza. Od 1951 roku osada Czajcze przestała istnieć.
Nazwę Czajcze wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę DeepRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. (, s. 3).
W latach 1946–1954 należały do gminy Sucha Koszalińska, w latach 1954–1959 do gromady Sucha Koszalińska, a w latach 1959–1972 do gromady Sianów. W latach 1973–1976 należały do gminy Sianów. 15 stycznia 1976 włączono je do gminy Mielno. 1 stycznia 2023 roku włączono je z powrotem do gminy Sianów.
Zobacz też Czajcze
Przypisy
Bibliografia Koszalin od średniowiecza do współczesności - Muzeum w Koszalinie, 2004, praca zbiorowa Z historii osady rybackiej i nadmorskiego letniska w Czajczu - Krystyna Rypniewska, Koszalińskie Zeszyty Muzealne, 2002, praca zbiorowa
Kategoria:Mielno (gmina) Kategoria:Uroczyska w województwie zachodniopomorskim Kategoria:Opuszczone wsie w województwie zachodniopomorskim