Podczas modernizacji między 1949 a 1952 rokiem usunięto całą artylerię kalibru 120 mm, zamieniając działa dziobowe na dwie dwulufowe podstawy dział uniwersalnych kalibru 102 mm Mk XVI ogólnie podaje, że na niszczycielach kanadyjskich miotacze Squid montowano w latach 1949–53, a działa kalibru 120 mm zamieniano na działa 102 mm i 76 mm i montowano nowy maszt dopiero w latach 1953–55, lecz zdjęcie na s. 132 datowane na 1952 rok pokazuje okręt już po pełnej modernizacji, w tym z nowym masztem i artylerią; również w marcu 1952 roku otrzymał nowy numer burtowy modernizowanych okrętów (s. 125). Zamiast dział na pokładzie rufowym zamontowano dwa trzylufowe miotacze bomb głębinowych Squid kalibru 305 mm, przedłużając nadbudówkę rufową dla pomieszczenia amunicji. W tym samym czasie też rufową podstawę armat 102 mm („X”) zamieniono na amerykańską podwójnie sprzężoną armatę przeciwlotniczą kalibru 76 mm L/50 Mk 33 (3 inch/50 cal.), po czym pozostałe małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze ograniczono do czterech pojedynczych armat 40 mm Boforsa na podstawach Mk 7.