Dynamika Kierunek poruszania się prądu jest zgodny z wypadkową siły tarcia wiatru i siły Coriolisa. Na samej powierzchni kierunek ruchu wody jest odchylony od kierunku wiatru o około 45°. Kolejne warstwy wód znajdujące się poniżej zaczynają się również poruszać, wskutek siły wzajemnego tarcia. W coraz niższych warstwach siła ta jest coraz mniejsza i coraz bardziej odchylona od kierunku wiatru. W związku z tym ze wzrostem głębokości systematycznie maleje prędkość i zmienia się kierunek ruchu wody, aż do kierunku przeciwnego do kierunku wiatru, tworząc tzw. spiralę Ekmana. Głębokość tej warstwy jest rzędu stu metrów – jest to tzw. głębokość Ekmana. Wypadkowy przepływ w całej kolumnie objętej tym ruchem, całkowity przepływ Ekmana, ma kierunek prostopadły do kierunku wiatru.
Prądy powierzchniowe tworzą się w strefie równikowej przy udziale pasatów i odchylają od kierunku równoleżnikowego pod wpływem siły Coriolisa, a ich dalszy przebieg jest związany z układem napotkanych mas lądowych.