W 1929 r. Rumunię zamieszkiwało ok. 50 tys. Polaków, którzy grupowali się głównie na Bukowinie (40 tys.) i w Besarabii. Na Bukowinie działała najstarsza i najważniejsza organizacja polska w Rumunii – Stowarzyszenie Czytelni Polskiej i Bratniej Pomocy, posiadająca bibliotekę, boisko sportowe oraz Dom Polski w Czerniowcach. Działało tam również stowarzyszenie rękodzielników polskich „Gwiazda”. Organizacją polityczną była Polska Rada Narodowa, jej organ prasowy stanowiła "Gazeta Polska" – jedyne wówczas wydawane w Rumunii pismo polskie. W 1924 r. władze rumuńskie znacznie ograniczyły szkolnictwo polskie, w wyniku czego pozostały tam jedynie trzy prywatne polskie szkołyMarek Żukow-Karczewski, Polonia zagraniczna w czasach II Rzeczypospolitej, "Życie Literackie", 33 (1952) 1989..
W 1939 roku w Rumunii żyło 80 000 Polaków, w 1949 pozostało ich jedynie 11 000, co spowodowane było deportacjami i zmianami granic (Rumunia utraciła Besarabię i północną Bukowinę).
W 2025 liczebność społeczności polskiej w Rumunii szacowano na 2-6 tysięcy osób.
Ewolucja demograficzna
Zobacz też Polskie nazwy miejscowości w Rumunii
Przypisy
Linki zewnętrzne Związek Polaków w Rumunii Zasobnik Bukowiński – portal o Polakach na Bukowinie