Po wybuchu drugiej wojny światowej zgłosił się na ochotnika do armii brytyjskiej. Spędził ją na różnych frontach, walcząc m.in. pod Dunkierką i w Północnej Afryce. W czasie wojny również się wspinał: w 1941 r. zdobył wiele szczytów w Kurdystanie, a w następnym roku odbył kilka wspinaczek w Tunezji. Później, zrzucony na spadochronie nad Albanią, organizował partyzantkę antyfaszystowską na Bałkanach i we Włoszech.
Po zakończeniu wojny wrócił do organizowania wypraw zdobywczych w górach wysokich. W 1947 r. działał na Rakaposhi, gdzie osiągnął wysokość 5800 m n.p.m. nie zdobywając jednak szczytu. W tym samym roku wraz z Erikiem Shiptonem musiał zawrócić spod szczytu Muztagh Ata w Pamirze. W następnym roku zdobył szczyt Bogda Feng w górach Tienszan. W tym samym roku musiał zawrócić spod szczytu Chakragil w górach Kunlun. Również w 1948 roku zwiedził rejon Chitral w Hindukuszu. W 1949 r. kierował czteromiesięczną wyprawą naukową w dziewicze rejony Langtang, Ganesh i Jugal w Nepalu. W następnym roku był kierownikiem brytyjskiej wyprawy w rejon Annapurny, która jednak nie dosięgnęła szczytu atakowanej Annapurny IV. W tym samym 1950 r. wraz z Charlesem S. Houstonem oglądał Mount Everest z dopiero co udostępnionych przez Nepal stoków Pumori.