W Boże Narodzenie 1924 „Utah” wysadził generała Pershinga i resztę członków misji, rozpoczynając w ten sposób misję w miastach Ameryki Południowej. W tym czasie pancernik w ciągu następnych tygodni odwiedził chilijskie porty w Punta Arenas i Valparaíso zanim okrążył przylądek Horn i spotkał się z Pershingiem w Montevideo. Ponownie wziął go na pokład wraz z resztą misji i popłynął później do Rio de Janeiro. 18 marca 1926 zakończył rejs w Nowym Jorku. Lato w 1925 i 1926 spędził w Eskadrze Szkolenia Podchorążych (ang Midshipman Practice Squadron), a po zakończeniu letniego rejsu szkolnego w 1925 wszedł do stoczni , 31 października 1925 został wycofany ze służby w celu modernizacji. W czasie zmian wymieniono np. maszt kratownicowy na maszt palowy, kotły opalane węglem na opalane ropą. Ulepszono także uzbrojenie przeciwlotnicze. „Utah” i jego siostrzany okręt „Florida” nigdy nie otrzymał bardziej nowoczesnego masztu trójnożnego, jaki został zastosowany na innych amerykańskich pancernikach.