Na mecie do Vika stracił 27,5 sekundy i o zaledwie 0,7 sekundy wyprzedził brązowego medalistę - Walerija Stolarowa z Rosji.
Lepiej prezentował się w sezonie 1998/1999, w którym sześciokrotnie stawał na podium. Odniósł przy tym dwa zwycięstwa: 30 stycznia we francuskim Chaux-Neuve i 6 marca 1999 w Lahti był najlepszy w zawodach metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć piąte miejsce. Na początku lutego tego samego roku osiągnął swój ostatni sukces w kategorii juniorów, zdobywając złoty medal w Gundersenie podczas mistrzostw świata juniorów w Saalfelden. Już trzy tygodnie później brał udział w mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie razem z Nurmelą, Mantilą i Lajunenem wywalczył złoty medal drużynowo. Był to pierwszy drużynowy złoty medal dla Finlandii w kombinacji norweskiej. Indywidualnie zdobył ponadto srebrny medal w Gundersenie, ulegając tylko Bjarte Engenowi Vikowi. Do zwycięzcy stracił 34,5 sekundy, a brązowego medalistę, Rosjanina Dmitrija Sinicyna wyprzedził o ponad minutę. W sprincie wypadł słabiej, plasując się na piątym miejscu. Do brązowego medalisty, Japończyka Kenjiego Ogiwary stracił 9,3 sekundy.